I
Hátt blæss Heimdallr
horn er á lopti.
Mælir Óðinn
við Míms høfuð.



Skelfr Yggdrasils
askr standandi,
ymr it aldna tré
en jøtunn losnar.
II
Hvat er með Ásum?
Hvat er með álfum?
Ymr allr Jøtunheimr.
Æsir ró á þingi.
Stynja dvergar
fyrir steindurum,
veggbergs vísir.
Vituð ér enn eða hvat?
III
Hrymr ekr austan
hefisk lind fyrir.
Snýsk Jørmungandr
í jøtunmóði.
Ormr knýr unnir,
ørn mun hlakka,
slítr nái niðfølr,
Naglfar losnar.
IV
Kjóll ferr austan,
koma munu Muspells
of løg lýðir,
en Loki stýrir.
Þar ró fíflmegir
með freka allir.
Þeim er bróðir
Býleists í før.
V
Surtr ferr sunnan
með sviga lævi.
Skínn af sverði
sól valtíva.
Grjótbjørg gnata
en gífr rata,
troða halir Helveg
en himinn klofnar.
VI
Þá kømr Hlínar
harmr annarr fram
er Óðinn ferr
við úlf vega.
en bani Belja
bjartr at Surti:
þar mun Friggjar
falla angan.
VII
Gengr Óðins son
við úlf vega,
Viðarr of veg
at valdýri.
Lætr hann megi
Hveðrungs
mund of standa
hjør til hjarta.
Þá er hefnt føður.
VIII
Gengr inn mæri
møgr Hløðynjar
nepr at naðri
níðs ókviðnum.
Munu halir allir
heimstøð ryðja
er af móði drepr
Miðgarðs véorr.
IX
Sól mun sortna,
søkkr fold í mar.
Hverfa af himni
heiðar stjørnur.
Geisar eimi
ok aldrnari,
leikr hár hiti
við himin sjálfan.