LÄt mig nÄdigt fÄ förklara
Törsten kan aldrig slÀckas
Du fÄr gÀrna vÀcka mig du vet jag vill vÀckas
Av armar som sluts kring mig, du drar mig intill dig
Du kan be mig men du kÀnner redan vad jag vill dig
Du behöver aldrig skylta med vad naturen gett dig
Du kan be mig vackert men jag ger mig utan att du bett mig
Dina hÀnder Àr meddelsamma, min mun vill svara
Mina lÀppar bekÀnner hos dig vill jag vara
Du kan korsförhöra mig och finna att jag vill ha dig
Sen kan du kroppsvisitera mig och finna varje liten del av mig
Vill ha, vill ha, vill ha, vill ha, vill ha dig
Du Àr som en krigare som strider
För det upphöjt sköna
SÄdant vill jag uppmÀrksamma sÄdant
MÄste jag belöna
Ăra den som Ă€ras bör, dig mĂ„ste jag fĂ„ Ă€ra
Mina lÀppar bekÀnner jag vill ha dig nÀra
LÄt mig nÄdigt fÄ förklara, ögon blir aldrig mÀtta
Jag kan inte se mig mÀtt sÄ jag har lagt mig skönt tillrÀtta
Din mun mot min skuldra, din hand lÀngs min ryggrad
Mina lÀppar bekÀnner din famn Àr min fristad
Du kan korsförhöra mig och finna att jag vill ha dig
Sen kan du kroppsvisitera mig och finna varje liten del av mig
Vill ha, vill ha, vill ha, vill ha, vill ha dig
Du jan fÄ mig att bekÀnna nÀr jag lutar
Mitt yrseltunga huvud mot din arm
Att om min panna hettar
Ăr det du som gör mig varm
Vad du gett ska jag ömt och varligt
I mitt hjÀrta gömma
LÄt mig fÄ kyssa dina lÀppar ömma
LÄt mig nÄdigt fÄ förklara dig kan jag
Aldrig, aldrig, aldrig, aldrig glömma